Niepodległość.

Uczymy się kochać kraj rodzinny i to od najmłodszych lat.

Bo ważne! by szanować innych, i rozumieć lepiej świat…

Szanowni Państwo! Przeżyliśmy dziś, w przeddzień Święta Niepodległości, szkolną niepodległościową uroczystość. Tak dzieje się każdego roku. A dzieje się tak dlatego, żebyśmy jutro – tego właściwego dnia – mogli odczuć cud niepodległości  i energię tegoż: w rodzinach, bez dyktatu budzika, w świątecznym śniadanku, w jajku ugotowanym na miękko, w wyspanku i wspólnym spacerze; w dialogu; przy rodzinnym obiedzie. W oddechu. W głębokim odetchnięciu. I w kontemplacji tego dnia, przeżytego slow.

Akademia szkolna z okazji Niepodległości to zawsze wyzwanie i zadanie: no bo żeby uczniowie znali historię, żeby zapamiętali, żeby docenili, żeby uszanowali, żeby poczuli powiew historii i narodowego doświadczenia… Tak się stało. Pani Anna Nawrocka – Tworek ze swoją  klasą szóstą przygotowała nadzwyczajną scenę: fuzję zdarzeń i ich skutków, dat, postaci, idei, które doprowadziły nasz kraj do wolności. Chór, dyrygowany przez panią Wiolę Młodzik-Szczepańską, zaśpiewał przepięknie – czyli: naj, najpiękniej. Trio na flecie w składzie: siostry Olesiejuk i Laura Garbacz – zagrzmiało Rotę. A teraz proszę: wyobraźcie sobie Państwo kraj, którego nie ma na mapie. Jest język, są rodziny, są książki, ale nie ma państwa. Tak było po rozbiorze w 1795 roku. Skradziony kraj? Tak. Wyobrażamy sobie. Życie pod zaborami? Tak, wyobrażamy sobie. Aż 123 lata czekania. Tak, aż tyle. Na wolność, na szacunek, na wspólną przestrzeń, uczciwą pracę. I w końcu wreszcie – tego wszystkiego uświęcenie. Tak, wyobrażamy sobie. To nasza historia. To nasi mentorzy: Mieszko I, twórca wspólnoty narodowej. Frycz Modrzewski – dialogujący o poprawie Rzeczpospolitej. Wódz powstańców: Emilia Plater – by nikt nigdy nie mógł odebrać nam ducha i solidarności, jakiej dotąd świat nie widział. Miłość do wolności. Cud niepodległości. Zrodzony w trudzie. Jak? Piłsudski. Dmowski, Witos, Paderewski. Pytanie brzmi: co my zrobimy i co my robimy z tą Polską teraz? Dzisiaj? 11 listopada to nie tylko kartka z kalendarza. To opowieść o nas. O tym, że możemy żyć, tworzyć, kłócić i godzić się we własnym domu. W poczuciu swobody i odpowiedzialności. A w obliczu ostatnich wydarzeń na Rynku w królewskim Krakowie – pytanie brzmi o wiele bardziej dramatycznie: co zrobić, by w wolnym kraju czuć się wolnym i niezagrożonym. By nie stracić swobody bycia, swobody planów, wolności poruszania się, podróżowania, zawierania przyjaźni i wypuszczania dzieci na wolność bez obaw i stresu, że w głupi sposób utracą życie. By nie było już nawet połowy losu rzuconego na stos, ani kamieni rzucanych na szaniec. 

Z okazji Święta Niepodległości – życzymy Państwu niepodległych myśli i dusz, życzymy samych tylko dobrych ludzi – z dobrych dzieci. A  z dobrych ludzi – dobrych dni. Szacunku do innych i rozumienia świata. Po to, żeby strzelcy nigdy nie musieli już maszerować i podążać na bój, a karabiny – błyszczeć ! Świętujcie Państwo!

Joanna Stefańska-Cieślak